C72hcVwOhSrwSb2OvcJnFgP5wRoLeJ6BP-2wE_W9fl8-2048x1536.jpg

RunEASI

Enkele weken geleden liepen Gert en ik een rondje met Kurt Schütte. Kurt is één van de drijvende krachten achter RunEASI. Zegt jullie waarschijnlijk nog niets, die naam. Logisch ook, want het product komt hopelijk eind van dit jaar op de markt.

De zoveelste wearable?

We namen Kurt mee doorheen de eerste stad van België en spraken natuurlijk over RunEASI. Beter nog: we mochten een prototype testen. Het wordt een wearable die biomechanische data verzamelt tijdens de loopjes, deze interpreteert én live feedback kan voorzien.

“Mooi, maar zijn er nog geen wearables genoeg op de markt?”, hoor ik jullie nu al denken. Goeie vraag, lastige vraag. Een plek veroveren in de hardloopmarkt als laaglands bedrijf is niet vanzelfsprekend – we know. En inderdaad, data rond verticale oscillatie, grondcontacttijd, paslengte en -frequentie staan nu al te blinken op enkele high-end hardloophorloges. Als datanerd kijk ik er graag naar.

Toegevoegde waarde.

Maar het kan beter, véél beter. De gebruiker is nu verantwoordelijk voor de interpretatie van die data. Probleem: is die gebruiker een biomechanisch specialist? Vaak niet. Nog zo’n probleem: we worden allemaal afgezet ten opzichte van een bepaalde ‘gouden standaard’. Maar elke loper heeft z’n eigen dynamiek. Zelf zal ik nooit degene zijn die met de perfecte pasfrequentie (+- 180) zijn loopjes afmaalt. In theorie betekent dat een hogere impact op botten en zacht weefsel. Lees: ik ben, alweer in theorie, blessuregevoeliger.

RunEASI gaat interpreteren, adviseren en personaliseren.
Kort voorbeeldje, van toepassing op mezelf: ergens in april kreeg ik hamstringproblemen (kleine contractuur) op het einde van een reeks snelle 200’en. Ik heb een ‘stupid body’ zoals ik tegen Kurt zei. Mijn spiercoördinatie is erg beperkt, dus bij vermoeidheid durft mijn spier tijdens (zware) inspanning al eens te vroeg samentrekken (premature contractie). Als je dan met een gespannen hamstring de grond raakt, dan krijg je de befaamde zweepslag op de spier.
RunEASI zou 1 à 2 herhalingen vóór de problematische 200m mij een gesproken signaal geven dat mijn loopdynamiek wijzigde. Voor mij dan het moment om te vertragen of de training af te breken.
Dat is het deel interpreteren en adviseren.

Personaliseren: zoals gezegd is mijn loopstijl niet de meest perfecte. Ga je mij vergelijken met ‘de perfectie’, dan ga ik gefrustreerd raken. Belangrijker is echter om te weten wat de impact is van jouw loopstijl op spieren en gewrichten. Pluim voor mezelf: ik vang de schokken van het lopen blijkbaar goed op, en heb dus weinig nadeel van mijn haklanding.
RunEASI gaat dus een eigen model ontwikkelen voor elke loper, ieder krijgt z’n eigen ‘bandbreedte’ op de verschillende criteria. Een afwijking van de standaard betekent dan niet meer goed of slecht ten opzichte van de perfectie, maar wel ten opzichte van jezelf. En dat is veel nuttiger, want daar kan je aan werken via kracht- en stabilisatietraining.

De toekomst.

RunEASI is een spin-off van de Katholieke Universiteit Leuven en dus wetenschappelijk onderbouwd. Ze werken ook samen met Olympiërs (to be). Credibiliteit zal geen probleem vormen. De markt veroveren is een andere zaak, dat beseffen ze.

Als coach boeit het verhaal me, logisch. Cardiovasculaire data hebben we volop, met ons DNA-proefproject proberen we ook biochemische data te introduceren. Moesten we daar nu nog biomechanische data aan kunnen toevoegen, dan werken we driedimensioneel.

Als dromen mag, dan wordt het ooit iets als volgt in de app:
‘Dag Gert-Jan!

Vandaag staat er 10x 300m op het programma. In principe voluit, maar we weten nu eenmaal dat jij, net als ik, een ‘stupid body’ (oké, dat zullen we maar niet doen misschien 😅) hebt. Daarom passen we het tempo wat aan, zodat we de kans op blessures vermijden. Want het beste schema is natuurlijk eentje waar je kan blijven trainen.

Oh ja, we zien nu telkens dat wanneer je onverhard loopt, je sneller jouw spierevenwicht verliest. We hebben je schema met stabilisatietrainingen daarom wat aangepast en gaan iets meer op je linker bilspier werken – de oorzaak van het probleem.’

Hoe cool zou dat zijn?


About the author
Christophe Roosen is co-founder van trenara en 'de coach'. Loopt sinds zijn 11e en liet in 2016 zijn achillespees doorknippen. De liefde voor de sport werd enkel groter: na zijn revalidatie liep hij zijn eerste marathon, die van Valencia 2017, in 2u58'47. Zijn besttijd staat na 4 marathons op 2u38'57.

Lid van team paluko en RUN TMC.
Volg hem op http://www.instagram.com/chroosen.
Mail hem op This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it..

The most personal running coach app. Whatever goal, whatever fitness level: we'll get you there. As for now: follow our startup journey!

Contact Us

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.